Poniedziałkowa konferencja kontynuuje proces wypracowania kierunkowych rozwiązań systemowych w zakresie ochrony osób małoletnich w środowisku cyfrowym.
Rozmawialiśmy dziś o rozwiązaniach – pakiecie rozwiązań – zwiększających ochronę osób małoletnich w środowisku cyfrowym. Roboczo nazywamy je „standardami”, ale inaczej niż w przypadku Lex Kamilek i Standardów Ochrony Małoletnich, nie chodzi o jeden dokument, ale względnie komplementarne rozwiązania typu dobre praktyki, polityki zarządzania, rozporządzenia, wytyczne i także przepisy prawa, których w centrum stawiałyby bezpieczeństwo dzieci i młodzieży w przestrzeni mediów cyfrowych.
Po dyskusji podzieliłam sobie nasze zadania na trzy grupy:
1 Legislacja – część przepisów jest w opracowaniu, ale naszym wspólnym zadaniem jest napisanie ustawy o ochronie osób małoletnich w świecie cyfrowym. Projekt takiej ustawy zawierać powinien prawny limit wieku korzystania z platform społecznościowych, komunikatorów oraz niektórych innych usług i produktów online, które dla zbyt młodych ludzi stanowią usługi wysokiego ryzyka, gdyż ich polityki ochrony nie uwzględniają osób młodych. Zwrócić musimy uwagę na to, że kiedy cały świat patrzy na nowe prawo podnoszące limit wieku korzystania z mediów społecznościowych w Australii do lat 16, my widzimy dzisiaj, że obecne zapisy regulaminów przedsiębiorstw ustanawiające go na 13 rok życia są całkowicie, a wielu twierdzi, że świadomie, ignorowane. Bo jak nazwać fakt masowego korzystania z nich osób poniżej 13 roku życia – przypomnę 58 proc. (1,4 mln) tej grupy wiekowej. Nigdy nie mieliśmy w Polsce do czynienia nawet z formą minimalnego dialogu społecznego i obywatelskiego wokół limitu wieku i innych aspektów bezpieczeństwa młodych ludzi oraz ich relacji z technologią. Rozpoczęcie prac nad ustawą wraz z wieloma organizacjami i środowiskami społecznymi, gospodarczymi i instytucjami publicznymi mogłoby być, a nawet powinno taki dialog zapoczątkować. Kolejny aspekt do uregulowania to ochrona wizerunku dziecka (sharenting, praca dzieci w sieci, ochrona danych w placówkach edukacyjnych).
2 Dobre praktyki i samoregulacja sfery gospodarczej – raportowanie przedsiębiorstw w kontekście praw dziecka w świecie cyfrowym, ale także do rozmowy kwestie opodatkowania cyfrowych gigantów.
3 Edukacja – dzieci i młodzieży, ale co kluczowe – rodziców. Kampania społeczna – długofalowa i wieloaspektowa skierowana do rodziców, by dać im narzędzia i wiedzę.
Do zobaczenia z konkretnymi postulatami już w najbliższych tygodniach.
Partnerami merytorycznymi wydarzenia i procesu są Państwowa Komisja do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15 (PKDP), Instytut Cyfrowego Obywatelstwa, Polskie Badania Internetu oraz Fundacja Życie Warte Jest Rozmowy.
Dziękuję wszystkim prelegentkom, prelegentom i partnerom wydarzenia: przewodniczącej Joannie Napierale i Konrad Ciesiołkiewicz (PKDP), Annie Szczerbaczewicz (Forum Odpowiedzialnego Biznesu), Magdalena Bigaj (Prezesce Instytutu Cyfrowego Obywatelstwa), Agacie Dawidowskiej (Radczyni Prawnej, Rzeczniczce Praw Uczniowskich w Poznaniu), dr Halszce Witkowskiej (Fundacja Życie Warte Jest Rozmowy), Krzysztofowi Mikulskiemu (Prezesowi Polskie Badania Internetu – PBI).
Dziękuję również ministrowi Sławomirowi Pałce, ministrze Paulina Piechna-Więckiewicz oraz Renacie Szredzińska (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę).
