Stan wojny hybrydowej i związanej z nią wojny poznawczej dzieje się w okresie, który z perspektywy państwa i społeczeństwa nie mógł być, w pewnym sensie, gorszy. Po pierwsze, społeczeństwo, a szczególnie młodzi ludzi, przeorani zostali pandemią Covid-19, której skutków doświadczamy do dzisiaj – społeczna izolacja, zwodnicze interfejsy i algorytmy bombardujące młodych ludzi tysiącami bitów informacji i obrazów, do których dostępu nie powinien mieć żaden młody człowiek. Widzimy dzisiaj jak bardzo deficyty kompetencji społecznych i emocjonalnych powodują rosnące zagrożenia dla młodych ludzi wciąganych w „królicze nory” przez algorytmy, kończące się zagrażającymi ich zdrowiu i życiu kontakty i relacje.
Po drugie, stan ten ma miejsce w sytuacji, kiedy domena, o której mówili – platform społecznościowych, streamingowych, komunikatorów i gier online, pomimo stanowienia normalnej przestrzeni życia o potężnym wpływie na codzienne funkcjonowanie dzieci, młodzieży, każdego z nas, wciąż pozbawiona jest jakiejkolwiek formy kontroli, oznaczając dla wielu sprawców raj i przestrzeń całkowitej bezkarności.
Czy nie jest paradoksem, że rozmawiamy o zagrożeniach dla bezpieczeństwa osób, społeczeństwa oraz bezpieczeństwa wewnętrznego, które płynie z przestrzeni i narzędzi powszechnie i masowo używanych przez wszystkich z nas… Oczywiście, że nie dotyczy to wyłącznie tych przestrzeni, ale to one sieją dzisiaj największe spustoszenie w naszych umysłach i stanie emocjonalnym młodych ludzi, społecznych konfliktach i radykalizacji prowadzącej do przemocy.
Tylko w zeszłym roku formalnie zdiagnozowano 33 operacje dezinformacyjne w polskiej infosferze. Mówimy jedynie o tych, które potrafiono zauważyć i nazwać. Stawia nas to w czołówce państwa na świecie podlegających dzisiaj operacjom wpływu.
Tymczasem od 2012 roku Polska nie posiada strategii na rzecz młodzieży i młodych dorosłych. Na szczęście trwają właśnie zaawansowane prace nad nią.
Dzisiejsze wydarzenie pt. „Społeczna odporność młodzieży – bezpieczne państwo” było szczególnie ważne. Dzięki przedstawionym analizom z raportów i badań instytucji krajowych i miedzynarodowych, ale także z bezcennych analiz ABW wiemy, jak bardzo zmieniły się mechanizmy radykalizacji i włączania młodych ludzi w niebezpieczne aktywności – dla nich, społeczeństwa i państwa. Dzieje się to na dużą skalę i wymaga zintegrowanych działań polskich służb specjalnych, społecznych, organizacji i nas politeczek i polityków.
Inicjatywa ta będzie miała swój ciąg dalszy.
Dziękuję Państwu za udział i partnerom instytucjonalnym za współprganizację.
Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Polskie Towarzystwo Polityki Społecznej,
Uczelnia Korczaka, Paulina Piechna-Więckiewicz, Prof. Mirosław Grewiński, dr Konrad Ciesiołkiewicz, Paweł Rabiej, Prof. Aleksandra Gasztold, Aleksandra Skrabacz, Katarzyna Staciwa, Maciej Dokurno
fot. Agata Krypczyk